پديده‌ای به نام گوز

رهايی از شاوشنک

شکلات

ايران زمين !!

به نظر خودم ارزش يک مطلب شدن رو نداره ولی چون هنوز لينکدونی موجود نمی باشد همين تريپی ابراز می‌کنم. البته من يک هفته به اينترنت دسترسی نداشتم و نمی دونم اين لينک ها مربوط به يک روز پيش هست و يا يک هفته پيش !!!! به هر حال بد نيست !

گويا مراسمی بود در اهواز با عنوان ايران زمين ! که آخرش منجر به دردسر افتادن جناب استاندار خوزستان هم شده. اين عکسها و اين هم ويديوی يک دقيقه‌ای از مراسم ! به نظر من رقص ها خيلی نا منظم و مزخرف و بی ربط به ايران هست. همانند دخترکانی مست هستند که فقط با آهنگ هيکلشون رو تکون می‌دهند ! ولی با بقيه ماجرا موافقم !!!! D: 

پی‌نوشت : اين هم قسمت دوم فيلم !

شب يلدا

بهم گوشزد کردند ما نيز می‌کنيم :

چند ساعتی بيش تا انتهای پاييز نمونده ! جــوجـه‌هاتون رو بشمريد !!!!

بلای اورکات

در هوای خاک ره آمريکا !

دوم دام دیم دام دارارارام

خرسند شديم از اين که امروز سايت اختصاصی ابرهيم نبوی را يافتيم. اسمش هم تو مايه‌های دوم دام دیم دام دارارارام هست. ما که هميشه با اين بنی بشر حال می کرديم، اين هم روش !! حالا هم برای خالی نبودن عريضه يک جک فوق العاده رو از همين سايت که نصفه شبی باعث شد کلی نشاط برما رود و نعره‌ها بزنيم، را نقل می‌کنم.

یکی پرسید: مگه این مسوولان مملکت نارضایتی مردم به گوششون نمی رسه؟
اون یکی گفت: چرا، به گوششون می رسه، ولی مدتی است که گوششون رو دایورت کردن روی تخم شون.

مااااااااا

چند وقتی هست که در ليست افرادی که بلاگ رولينگ رو دارند اين وبلاگ الکی آپديت می شه. مقصر من نيستم ولی عاملش خودمم !!!!! يعنی من هی مطلب می‌نويسم و Error می ده و من پاک می‌کنم تا صفحه به کل مخدوش نشه و همون يک بار آپديت کردن کار خودش رو می‌کنه!!!!!

به جون خودم کلی مطلب نوشتم ولی مثل اين که فيلترهای مخابرات اتوماتيک مطالب رو قبل از آپديت شدن فيلتر می‌کنند! از اين حرف‌ها گذشته سيستم فيلترينگ مخابرات هم جالبه. سايتی که آمار وبلاگم رو ازش می‌گرفتم فيلتر شده!!! البته دو سه نوع فيلتر هست. يکی می‌گه دست رسی نداری يکی می‌گه دست رسی محدود شده. يکی ديگه از من عذر خواهی می‌کنه!!!(البته همه از يک ISP) خلاصه ايرانی در همه ظواهر زندگی بايد ايرانی، بی نظم و ... باشه!

راحتی فردی و اجتماعی !!

تا وقتي امتحان داشتم آرزو مي کردم به خوبي و خوشي تموم بشه و تابستون شروع شه. حالا که تابستون اومده به حداقل اون دوره نياز دارم. نياز به اين که تو خونه خودم باشم و اتاق خودم و پشت کامپيوتر خودم  و تا دلم می خواد اينترنت کار کنم و وبلاگ لعنتي رو آپديت کنم. ولي نمی شه لامصب! شده مثل جهنم ايراني. يه روز قيف هست مسئولش نيست يه روز مسئول هست و قيف نيست و ... .

هميشه تو فکر اين ايران لعنتي بودم ولي الان خيلي زياد شده. احساس مي کنم به اين زودي ها سامان پيدا نمي کنه. نظرم اينه که مردم اصلاً خودشون نمي خواد اوضاع درست بشه. دوست دارند يکي بالاسرشون باشه و زور بگه و اين ها آه و ناله کنند! امان از دست اين مردم. رفتيم مهمونی طبق معمول بحث سياسی و ... . برام جالب بود کسی که به علت توده اي بودن از ادارات دولتي پاکسازي شده تعريفش از دموکراسی يه چيز تو مايه هاي امنيت اجتماعي و رفاه فردي بود و بقيه هم درجه اگاهيشون در همين حدود بود (البته با کلي ادعاي روشنفکري). مملکت طلسم نشده بلکه مردمانش همه عقب افتاده هستند. همه کارها احساسي و بدون آگاهي.

خلاصه اين افکار اين روزها آزارم می ده. همه جوره در جايی که زندگي مي کنم احساس ناراحتي می کنم! هم خانه و هم جامعه! اين هم يکي از دردهای ايران که در طی قرون ثابت مونده. از همون قرن ها که پاي مغول ها به ايران باز شد مردم عادت های مزخرف پيدا کردند! دورغ و ريا و ترس از زدن حرف حق و ... . اين هم مشکل ريا آخوندها در زمان خيام :

شيخی به زن فاحشه گفتا مستی / هر لحظه به دام ديگری پا بستی

گفتا : شيخا هر آنچه گويی هستم / اما تو چنان که می نمايی هستی؟

مشکل

اون قدر خسته ام که چشمم باز نمی شه. اومدم ديدم وبلاگ error 500 می ده. هر کار کردم درست نشد. اين رو می ‌نويسم بلکه درست شه. مطلب اگه کوتاه هست به طويلی و درازی خودتون ببخشيد.

تا یعد

امتحان و زهر شيرين

عکس‌ های ...

اعترافی تؤام با شرمساری

درستکاری

به نامش

به عنوان اولين پست سال نمی‌دونم چی بنويسم . از قديم گفتند، سالی که نکوست از بهارش پيداست. واقعاً گشاد شدم . کلی حرف دارم و کلی اتفاق جالب برام افتاده ولی دلم می‌خواد يکی بشينه بر دلم و من حرف بزنم به جای اين که زحمت نوشتنش رو بکشم! فقط يک حکايت از کتاب معظم «قدح دُرد» به مضمون می‌گم که يه چيزی گفته باشم و البته حرف دلم را  :

می‌گويند روزی از دزدی پرسيدند که چرا برای انجام کارها و دزدی‌هايت از يک شريک و کمک استفاده نمی‌کنی؟ جواب داد که در اين دوره زمانه آيا فردی درست‌کار می‌بينيد که من بر او اعتماد کنم و با او شريک شوم؟

سال 83 سال ميمون

ستم روا داشته شده بر چپ دستان

موقعی که دبستان بودم خيلی چپ‌دست بودن مشکل ساز نبود چون رو نميکت می‌نشستيم. فقط هميشه بايد سمت چپ نيمکت قرار می‌گرفتيم که با راست دستان برخورد نداشته باشيم. جالبه که به واسطه همين موضوع عدم برخورد، اکثر چپ‌دست‌ها وقتی می‌خوان بنويسن دستشون از بالا به پايين حرکت می‌کنه. يعنی مثلاً دفترشون رو با نود درجه زاويه جلو خودشون قرار می‌دهند که کمترين جای ممکن رو اشغال کنند! به هر حال اين قضيه چندان به چشم نيومد تا اين که دوره نيمکت نشينی به پايان رسيد و می‌بايست روی تک صندلی راه رو ادامه بديم. و مشکل از همين جا شروع شد که تو مدرسه‌هاس ايران خيلی کم هستند مدرسه‌هايی که صندلی مخصوص چپ دست‌ها داشته باشند! هر جور بود راهنمايی روی همان صندلی ها که می‌باست روش خم شی تا بتونی بنويسی گذشت. دبيرستان که اومدم چون زمان کلاس‌ها زياد بود و نوشتن طولانی مدت روی اون صندلی‌ها سخت و البته بچه‌های چپ‌دست هم زياد ، اعتراضاتمون نتيجه داد و مدير مدرسه چند تا از صندلی ها راستی رو برد و داد دست آهنگر و اون هم از راست باز کرد و برعکس چسبوند به سمت چپ. هر چند اين خساست مدير برای نخريدن صندلی جديد خيلی زور داشت ولی کاچی به از هيچی و ما در دبيرستان کلی خوش به حالمون شد.

اما بزرگترين ستم به من وقتی شد که در سر جلسه کنکور سه ساعت و نيم روی تک صندلی راست دستی خم شده بودم و کمرم به واقع خرد شد. آدم ديوانه می‌شه. يکی‌ نيست بگه شما که امکانات ندارين چرا تو دفترچه کنکور می‌پرسين چپ دست هستيد يا راست دست! اون‌جا که امتحان داشتيم اومدند يه صندلی فايبرگلاس آشغال (احتمالاً مال تو آبدار خونه بود) گذاشتند جلوی تک صندلی و گفتند مخالف همه بچه‌ها روش بشنيد. تازه صندلی‌هاش برای راحتی شيب داشت و اگر روبروش می‌نشستی کلی نورعلی‌نور می‌شد. من هم قيدش رو زدم و کمرم نيز خرد شد.

کاش قضيه همين جا تموم می‌شد. اومديم دانشگاه و همه کلاس ها تک صندلی و البته دريغ از يک صندلی برای چپ‌دستان! و اين گونه بود که من افت تحصيلی پيدا کردم!! (; ولی انصافاً نيم ساعت بيشتر نوشتن روی اين صندلی‌های مخالف امکان پذير نيست. می‌گيد نه امتحان کنيد!

جالب‌ترين جای قضيه اينه که من ذاتاً راست دست هستم و تنها کاری که با دست چپ انجام می‌دم نوشتن هست و بس!! و می‌تونم ادعا کنم يکی از نادرترين موجودات هستم چرا که قبلاً ممکن بود يه نفر چپ دست به زور چوب و فلک اقدام به نوشتن با راست بکنه اما اين که يکی ذاتاً راست دست باشه ولی با چپ بنويسه نوبره. و جالب‌تر اين‌جاست که تو خانواده ما هر چهار حالت ممکن وجود داره. يعنی کامل چپ دست و کامل راست دست و چپ دست ذاتی با خاصيت نوشتن با راست و راست ذاتی با خصيت نوشتن با چپ.

با اين وجود راضيم. حتماً شنيدن که نمی‌دونم چپ دست ها از نيمکره راست برای فکر کردن و ...استفاده می‌کنند و راستی ها برعکس چپ‌ها هستند. خوب من هم سر خودم رو گول ماليدم و از هر دو نيمکره به طور کامل و همه منظوره استفاده می‌کنم ( جون عمم!!)!

گردش ايام

عجب حکايتی شده! سوار ماشين می‌شم ‌می‌بينم که نوار تکنو تو ضبطه. با اين که با همه نوع موسيقی حال می‌کنم ولی عوض می‌کنم و ترجيحاً يک نوار شجريان می‌گذارم. دفعه ديگه، بعد از ابوی سوار می‌شم می‌بينم که باز نوار تکنو گذاشته!!!!!!! يه بار ديگه نوار رو عوض می‌کنم و نوبت بعد باز همون آش و همون کاسه. باز می‌گويند تهاجم فرهنگی غرب روی جوانان تأثير سوء می‌گذارد! يادش بخير اوائل که جو گير بوديم و دچار موج رپ زدگی چقدر مسخره می‌شديم ، اون‌وقت حالا!!

درست موقعی که قرار باشه مجری يک برنامه تلويزيونی، مثلاً احساسات ايرانی مردم رو برانگيزه و مردم هم مثلاً خر بشوند و مثلاً در انتخابات شرکت کنند، سر و کله جواد (به معنای واقعی کلمه) خيابانی پيدا می‌شه. و چقدر حرف‌های چاپلوسانه‌اش معکوس عمل می‌کنه!! مراسم قهرمان قهرمانان امشب پخش شد. و باز هم در ده تای آخر يک جانباز بود به علاوه يک دختر شطرنج‌باز که در طول سال يک بار هم اسمشون رو نشنيده بوديم . و باز هم حسين رضازاده به عنوان قهرمان قهرمان انتخاب شد و مبلغ 32 ميليون تومان بهش رسيد. با اين پول يه خونه معمولی هم نمی‌شه تو تهران خريد! در مقابل پيشنهاد وسوسه انگيز ترک‌ها به رضازاده که از ميليارد هم فراتر بود اين‌ها واقعاً مسخره‌است! گفتم حسين رضا ؛ شنيدين خواهر حسين فهميده با حسين رضازاده ازدواج کرده؟ (چه شود!) بعد از خواهر حسين فهميده پرسيدند چی شد که با رضازاده ازدواج کردی؟ میگه : ما خانوادگی عادت داريم بريم زير تانک!

جلوی زغال نشستم و دارم هی باد می‌زنم تا آتيشش بگيره. هرم آتش صورتم رو سرخ کرده. تلفن زنگ می‌زنه. يکی هم متعاقبش داد می‌زنه : اون پسر ديونه (ديوانه کبير) هست چی بگیم بهش؟ اين رو که می‌شنوم صدام در نمياد. یعنی دوباره آزار و اذيتش رو شروع کرده؟ ياد حرفی که استاد معارفمون هی تکرار می کرد ، می افتم : هر کس آبروی شخصی را بريزد مثل اين است که خون او را ريخته. اين پسره هم تو دانشگاه و خونه اون قدر آبروی من رو برده که خونی برام نمونده! خوشحال بودم از دانشگاه فارغ التحصيل شده و ديگه به قول خودش دچار بيقراری نمی‌شه ، اما باز! تنها نقطه اميد اين بود که ديگه شماره خونه‌اش ميفته و می شه يه جورايی راحت تر دکش کرد. اميدوارم که تموم شه ؛ واقعاً خسته شدم.
حالا که تلويزيون داره خودش رو جر می‌ده که برکات بيست و پنج سال انقلاب. بايد اعتراف کنم از اين برکتش خيلی ممنونم که تلفن يه دهات يا شايدم شهر در استان آذربايجان غربی به نام [...] رو ديجيتال کرده و شمارش ميفته. واقعاً ممنونم از معتمدی (وزير پست) که دهن هممون رو سرويس کرده ولی اين حداقل کار رو انجام داده!

من برای کار آينده‌ام برنامه ريزی کردم و برای تحققش يک سری ابزار نياز دارم. اوليش اينه که تا اول پائيز سال 84 بايد جمهوری اسلامی ور بيفته. يک سری افراد ساده لوح می‌گن سه چهار ماه ديگه کارش تمومه ولی من از همين جا اعلام می‌کنم که عمراً تا سه چهار سال ديگه هم خبری نيست. حالا ببينيد!

گيجی مفرط

کل زندگيم فدای درس شده ولی از درس هم خيری نديدم. دست به هر کاری زدم ولی برای لطمه نخوردن به درس بی‌خيالش شدم. از ورزش گرفته تا کارهای هنری. همشون در يه سطح آماتور مونده که درس بخونم. بعد که اومدم دانشگاه حوصله درس هم نداشتم. حالا نه اين رو دارم و نه اون رو. برای همين در يک بحران هستم. اين که آيندم چی می‌شه. چرا اين جا همه چی زوريه!!!!

گاهگاهی وقتی به گذشته فکر می‌کنم و می‌بينم که چه فرصت‌های طلايی رو برای درس از دست دادم دچار يأس فلسفی می‌شم. از همه چی بدم مياد. خيلی دوست دارم دوباره برم تو فاز درس خون‌ها. ولی نمی‌شه. آدم بايد انگيزه داشته باشه، بايد هدف درست و حسابی داشته باشه. بايد رشته ‌ای قبول شده باشه که براش طول دوران دبيرستان درس خونده باشه و عشقش رو داشته باشه. من هيچ کدوم از اين ابزار رو برای درس ندارم. هدفم از دانشگاه به معنای واقعی اخذ مدرکه. اين ترم تمام زورم رو برای ايجاد علاقه زدم. تو سه تا پروژه هم زمان مشارکت کردم. اما همشون در يک سطح ساده متوقف شدند و سر من بی‌کلاه موند. کاش می فهميدند که سر کاری بودن اون پروژه ها چقدر تأثير منفی رو من ميذاره! کاش ما دانشجوها تو اين مملکت اهميت داشتيم. کاش استادا به چشم ابزار به ما نگاه نمی کردند. کاش می فهميدند، کاش!

از اين که آدم عادی باشم متنفرم. از اين که دانشجوی خوبی نباشم متنفرم. از ناميدی متنفرم. از تنبلی متنفرم. از خودم متنفرم. از همه چی متنفرم. فقط دوست دارم از اين حالت بيام بيرون. به خدا خسته شدم. دست به دامن خيلی از استادامون شدم. برای خيلی ها مشکلات بی انگيزگی و ... رو گفتم. از همشون کمک خواستم . ولی همه سر کارم گذاشتند. من هر کار از دستم بر ميومد کردم. اه گيج گيجم. فقط می دونم آينده‌ام بستگی مستقيم به تصميم گيری فعليم داره!
اون قدر گيج نيستم که شما فکر می کنيد بلکه اون قدر گيج هستم که فکرش را هم نمی توانيد بکنيد!

هم دردی !

هر چند ديگه خيلی دير شده ولی می‌خوام فرا رسيدن سال جديد ميلادی 2004 رو تبريک بگم! به خصوص برای اونايی که فکر می کنند اگه دم از کريسمس و اصولاً سال ميلادی بزنن خيلی باکلاسند! نمی دونم ملت ما چرا اين قدر دچار از خود بيگانگی فرهنگی شده. بد نيست يه خرده قدر خودمون رو بدونيم!

----------------------------

با حال ترين حرفی که تو اين چند روز اخير شنيدم:

مردم شهر اردبيل در پی ابراز هم‌دردی با مردم زلزله زده شهر بم ، خانه‌های خود را خراب کردند!!

---------------------------

سخت آمده است بر من که امتحاناتِ سختم ، سخت نزديک است و من سخت در تکاپويم که از اين سختی به هر سختی که شده است ، بگذرم. سخت به دعايتان نيازمندم!

---------------------------

اين شعر رو هم تقديم می‌کنم به پيشگاه مقدستان :

آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا عاقل کند کاری که باز آيد به کنعان غم مخور !

بدون شرح!

فقط می‌تونم اظهار اميدواری کنم برای کسی پيش نياد!

مصاحبه با گوگوش

یه چيز جالب کشف کردم. ديشب رفتم مصاحبه گوگوش رو که در بخش روز هفتم راديو بی‌بی‌سی انجام شده بود گوش کنم. معمولاً اين ها رو دانلود می کنم و به صورت آفلاين بهشون گوش می دم. خلاصه امروز هم شانسی چک کردم با کمال تعجب دیدم اصلاً مصاحبه عوش شده و مدتش از سی دقیقه به چهل و پنج دقیقه افزايش پيدا کرده !!!!
اين لينک مستقيم مصاحبه فعلی
اين هم لينک مستقيم مصاحبه قبلی
در هر حال چون اصلاً مباحشون فرق می‌کنه و در دومی حتی سرماخورده هم هست به شک افتادم که دو قسمتی باشه ولی من چيزی نديدم!!!
در هر حال دم اين بهزاد در بخش روز هفتم گرم که خاطرات خيلی خوبی ازش دارم وقتی قديم نديما روزهای جمعه ساعت 2:15 (و نصف سال 1:15) هميشه مشتری راديوشون بودم. ولی حالا با وجود اينترنت و ماهواره و ... ديگه طبيعتاً بايد مشتريشون کمتر شده باشه!!!

-------------

اگه عکس خيلی تکراريه ببخشين. خواستم فقط يه چيزی گذاشته باشم!!!

چشم ها را باید شست!

فقط آپديت می کنم که بگم زنده ام. به قول معروف به روز می کنم پس هستم. در مورد عکس سر کار خانوم جنيفر لوپز [...] هم بايد بگم اين جا امکانات نيست عکس جالب نداشتم. زورکی گذاشتم. فکر نکنم ارزشش تا اين حد بوده باشه!!!!
برای خالی نبودن عريضه در مورد عکس ( اگه حافظه ام ياری کنه و اشتباه نکنم) يه جمله ای از آندره ژيد هست که می گه:

سعی کن عظمت در نگاه تو باشد نه در چيزی که به آن می نگری!!! D:

اميدوارم تيز باشين و بگيرين. در مورد امتحان هم بايد بگم به برکت دعاهای شما همه رو دارم خراب می کنم! P:

اندر کافی نت

هيچ وقت فکر نمی‌کردم اون قدر ديوانه بشم که تو کافی نت وبلاگم رو آپديت کنم. ولی خوب دلم نيومد در بهشت سبز سابق ايران اين کار رو نکنم. بعد از انقلاب، چقدر تجاوز به طبيعت ايران شده خدا می دونه. جاتون خالی، اصلاً هم خوش نمی‌گذره. فعلاً با اجازه!!

گلاب به روتون

اسم غدا و دانشجو و .. اومد. ياد چند ماهی که در خوابگاه بودم ، افتادم. متاسفانه يا خوشبختانه شش ماه فقط خوابگاه رو تجربه کردم و از بهترين روزهای عمرم بود. دوستی داشتم که متخصص بود سر غذا خوردن از چيزهايی صحبت کنه که در حالت عادی هم هی بايد بگی گلاب به روت يا روم به ديوار. تنها کسی که پا به پاش می‌رفت من بودم. ما شروع می‌کرديم به صحبت و صريحاً با اجازتون وارد جزئيات می شديم بعد که همه حالشون به هم می‌خورد يا اشتهاشون کور می‌شد ، همه غذا رو می‌خورديم. البته بايد اعتراف کنم اون غذا ها که به ما می‌دادند در حالت عادی هم خوردنش مشکل بود چه برسه به با چاشنی ... . خداييش بعضی موقع به سطل آشغال‌ها سر می‌زدی فقط غذا بود توش.

حالا ذهن مريضم به يه سری نتايج در زمينه بالا رسيده به سمع( البته بصر بهتره) و نظرتون می‌رسونم، هر چند کمی ضايع هست.
در پايان اين بحث می‌خوام نتيجه بگيرم خيلی از ميوه‌های ما اسامی نامربوطی دارن. برای اثباتش دو تا توضيح می دم. اول اين که در زبان مازندرانی گلاب به روتون و روم به ديوار مترادف گُه ، گی هست.( چقدر بحث زيبائيست!!) که من در متون قديمی فارسی استعمالش رو ديدم. حالا اسم چند ميوه رو ميارم. قضاوت با شما. در ضمن منظور تلفظ هست نه شکل املايی.

ان‌گور / عن‌به / گُ‌لابی / گُ‌وجه / گی‌لاس / نارن‌گی

برای جمع کردن بحث دو تا شعر هم می‌نويسم که شاعرش نامعلومه ولی بسی زيباست!! مربوط به دستشويی ( تالار ان‌ديشه ) رفتن هست.

خواهی که نبينند خــلايــق هنرت را
برخيز و بکش سيفون بالای سرت را

سر زده وارد مشو که دستشويی آدم است
بـرای وارد شدن ، اِهِــــــه اِهِـــــه لازم است

خواهش می کنم تمنا می‌کنم که عکسی که در زير ميذارم رو نبينين. حالتون به هم خورد من مسئوليت نمی‌پذيرم. از سايت Rotten گرفتم. قراره از اين به بعد هر کی خونمون چتر شد اين رو بهش نشون بديم اشتهاش کور شه. بازم می گم عکس رو خودم با اين همه ادعام ديدم جيغ زدم. نياين ببينين بگين اين پسره احمقه اينا رو ميذاره. می‌دونم حس کنجکاويتون گل کرده ولی نرين ببين. به جون خودم ظرفيت بالايی می‌خواد تازه بالای هيجده سال هم هست. من به هر کی نشون دادم يک ثانيه بيشتر نتونست ببينه و البته کلی هم فحش داد بهم. ميذارم فقط تا آرشيوم کامل شه!!! از من گفتن.اين هم لينک عکس!

مکمل :

آدم بعضی اوقات يه حرف هايی می‌زنه بعد پشيمون می‌شه. الان هم از يکی از پست‌های خودم پشيمونم ولی هر چی با خودم کلنجار می رم که برش دارم نمی تونم. خوب چی کار کنم ديگه!! در مورد همه دوستانی که ناراحت شدند يا خبر ندارن و به زودی می شن شرمندم. آدم بعضی اوقات بايد در همه زمينه‌ها دارای ظرفيت باشه تا کم نياره. خلاصه به بزرگی خودتون ببخشيد. از ایين بی‌کلاس بازی ها ديگه انجام نمی‌دم!!!

بازم تغيير قالب

نمی‌دونم چی شد که هوس کرد يه خورده با قالبش ور برم. اينم موقته. به نظرم قبلی چشم رو اذيت می‌کرد. شايد اين هم اذيت می کنه؛ نمی دونم. اگه اين جوریه جون من بگين!!! معضليه اين طراحی قالب!! به خصوص برای من که قبل از عرصه وبلاگ نويسی تجربه‌ای در اين زمينه نداشتم. شيطونه می‌گه همه چي رو سفيد کنم والسلام! اه چقدر چرند می بافم!!!

سه الاغ

فقط کافيه يه نگاه بندازين به ساعت پست شدن نوشته قبلی، تازه رسيدم خونه . از يه جا آوردم که الان تو بازداشتگاه نيستم. امان از اين بسيجی‌های پست فطرت. به زودی می‌نويسم. فعلاً اميدوارم خانواده راحت برخورد کنه. وای! عکس رو نگاه کنين. سه نفرن. ما هم سه نفر بوديم. فقط گورخر نبوديم بلکه الاغ بوديم!

یواش یواش ...

الان بالای ده ساعته که مثل ديوانگان آنلاين هستم و اگر هم قطعش کنم ديگه نمی‌تونم ازش استفاده کنم. با اين که چشمام باباقوری شده ولی زنده باد مفت خوری!

ديگه اصلاً نمی تونم فکر کنم که چی بنويسم چون هی دارم با برنامه اين وبلاگ ور می‌رم. گل بود به سبزه هم آراسته شد! اين گونه بود که فهميدم خيلی از بزرگان وبلاگ نوِيسی که هميشه فکر می کردم در طراحی سايت کار کشته هستند. ايده های اوليشون رو از default های خود Movable Type گرفتن!

ديروز در مکانی بودم ، خوش و خرم و آزاد ، از هر نظر. اصلاً فکر نکنين منظورم همون جايیه که شاعر می‌گه : می‌خوام برم [...] ، [...] هنوز قشنگه! در هر حال دختری( حول و حوش هفده سال) در حال دوچرخه سواری بود و پسری کوچک ( حول و حوش هفت سال) دنبال دختره افتاده . نزديک که اومدن ديدم پسره داره اين آهنگ رو می‌خونه : يواش يواش تو قلبم خونه کردی! يواش يواش منو ديوونه کردی! البته دختره در جواب اراجيفش خيلی زيبا فحش می‌داد. واقعاً اون پسر تخس بزرگ بشه چی می‌شه؟

در هر حال بد نديدم يه شعر بنويسم که به نظرم زيباست:

هر که باشد نظرش در پی ناموس کسان
پی نامـوس وی افـتـد نـظر بــوالهـوسـان

عبور موقت تهران و شهرستان و ...

همه ميان تو اولين پستشون کلی حرف‌های شاعرانه و شعر و بند و بساط می‌نويسن، حالا من کم مونده بود فحش بنويسم. در هر حال دلم نيومد پاکش کنم. راستش اين قالب و وضع ظاهری وبلاگ، به اصطلاح عبورموقت هست. کلی کار بايد روش انجام بشه که اميدوارم به تدريج انجام بشه.
عمراً فکر نمی‌کردم که اسم دومينم در آخر، ميکده بشه. بالای 10 تا اسم رو کانديد کردم که با يک آينده نگری قرعه به نام اين افتاد. در حالی که دومين‌هايی مثل شراب و دری‌کش و ... همه قابل گرفتن بودن. خودم ارادت خاصی به اسم خرابات داشتم که متأسفانه يه از خدا بی‌خبر از قبل گرفته بودش. در هر حال به زودی وبلاگ‌هايی چند در همين جا راه می‌اندازم. برنامه کليش تو ذهنمه. احتمالاً با توجه به نزديک بودن امتحانات در شهريور دوباره مغزم شروع به فعاليت و زدن ابتکار کنه. اين از خاصيت‌های دوران امتحاناته. منم بی‌کارم. همه می‌رن اسم‌هايی مثل احسانيکس و مجيدآنلاين و ... می‌گيزن حالا من در خرابات و ميخانه و ... سير می‌کنم!!
در صفحه اول و اصلی سايت نوشتم که به زودی در اين مکان سايتی احداث خواهد شد!! فقط اميدوارم اين به زودی به يک سال نکشه!! خيلی طراحيش چرند شد. خوب با يک ساعت کار و بدون فکر قبلی همينش هم خوبه. البته قضيه همون بقال و ماسته.
وقتی آدم يه چيز نو می‌گيره دلش می‌خواد هی باهاش ور بره. اين وبلاگ جديد من هم اين جوريه. تا حالا صد بار اسم و پسورد و ... رو عوض کردم. فکر کنم جايی که ازش فضا گرفتم به زودی به التماس بيفته که جون حاجی بی‌خيال ما شو!!
برای خالی نبودن عريضه:
شراب تلخ می‌خواهم که مردافکن بود زورش
که تا يک دم بياسايم ز دنـيـا و شر و شورش

يه نکته اساسی

یه حرفی خوبی امروز زد استادمون.گفت در چرت لذّتی هست که در خواب نیست(من هم اضافه می‌کنم به خصوص در کلاس).واقعاً پنج دقیقه چرت نمی‌دونین چه انرژی به آدم می‌ده.امّا اخیراً دیگه از این نعمت بی‌نصیب موندم.چون یا اصلاً کلاس رو خواب می‌مونم و اگر هم نمونم تو کلاس دیگه می‌خوابم!!

حمالی عيدانه

هوالمطلوب
قصد داشتم خیلی چیزا بنویسم ولی امروز مهمون داشتیم و روز حمّالی بود و بس ناجوانمردانه خستم.برودی زود پر می کنم.حتما.