به اميد کوچ

من غلط کردم گفتم کيفورم. من بیجا کردم. اصلاً به قول معروف:
مرد را دردی اگر باشد خوش است
مرد بی درد علاجش آتش است
بايد بگم که از ديروز تا حالا اين قدر ضدحال خوردم که بسيار تأمل برانگيزند.
اول اين که پسورد و uesrname وبلاگ سايتم قاطی کرده و دست رسی بهش ندارم و اين يعنی تعويق کوچ.
دوميش اينه که اينترنت مجانی که باهاش هم بلاگ اسپات رو باز می کردم و هم پرشين بلاگ از دستم پريد. حالا رفتم ده ها ساعت اينترنت خريدم که هيچ کدوم رو باز نمی کنه. برای همين تا موقعی که اين اينترنت رو به يه نفر که از زندگی فقط چت رو ميشناسه غالب نکنم نمی تونم هيچ کدوم رو ببينم و بالطبع نمی‌تونم جايی نظر هم بدم . دوستان يه وقت دلگير نشوند.
سوميش هم مربوط به طلاق يکی از آشناهاست. دختره رو از کوچيکی می شناختم. دو سال پيش ازدواج کرده بود. با شوهرش کلی بگو بخند داشتم. بعد از اين که دو ماه پيش بچه دار شدند ، فهميدم که آقا روانيست و دست بزن داره. همواره تو زندگيش دختر مظلومی بود که هم چون مرغ سرش در عزايی و عروسی بريده می شد. از افرادی که موجبات بد بختی ديگران رو فراهم ميارن متنفرم!!!
به اميد کوچ. هم از اين وبلاگ و هم از اين دنيا !